28/7/2006 - bunaltı başladı,ışıktan kaçıyorum,acaba depresyonda mıyım?
Bazen derin bir pişmanlık duyarsınız ta derinden gelen.Ben de şu sıralar o türden bir pişmanlık yaşıyorum.Tam da her şey artık sona erdi, artık rahatım derken nasıl da fikirsiz bir insan olduğumu farketmek böööle içime oturdu resmen.Yahu benim heveslerim,hedeflerim vardı ne oldu onlara?Ben aslında gökbilimci olacaktım, uzaya gidecektim.Sonra ne oldu, nasıl oldu da kim beni vazgeçirdi bundan anlamadım.Sonra havalı bi meslekti diye endüstri mühendisliğine merak saldım.Sonra baktım ilerleyeceğime gittikçe batıyorum hadi tıp olsun hadi diş olsun len nolucak mis gibin meslekler işte daha ne istiyosun dedim kendime.
Şimdi tercihlerimi yapacağım şu sayılı günlerde gerçekten istediğim iki meslek yazıcam ama şimdi kahroluyorum keşke daha önceden ne istediğimin farkına varsaymışım diye.Aman öyle artiz gibi yeteneğim de yok ki keşfedileyim ya da keşfettireyim kendimi .Uff kafam kazan oldu, bazen diyorum ki biri beni kolumdan zorla tutup götürse :" bak çoçuum, ahada bu üniversitenin ahada şu bölümünde okuyacaksın lami cimi yok şekerim!" dese de o iğrenç sorumluluktan kurtarsam kendimi.Yarın sözde reşit oluyorum ama ben iyi biliyorum ki bu sorumluluğu üstüme alırsam asıl o zaman reşit oluyorum.Bunaltı başladı, ışıktan kaçıyorum, acaba depresyonda mıyım?
|
